Przejdź do głównej treści
Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły
Twój koszyk jest pusty

Stal 15X25T

Stal 15X25T
Typ: ferrytyczna żaroodporna
AISI: - / DIN: 15Cr25Ti / PN: H25T

Ten gatunek stali charakteryzuje przede wszystkim:

-wyjątkowo dobra odporność na redukcję gazów siarkowych

-bardzo dobra odporność na utlenianie w powietrzu

-dobra odporność na korozję olejowo-popiołową

-dobra odporność na stopioną miedź, ołów, czy też cynę

Ta stal może być używana w temperaturach do 1150°C (2102 °F). Należy jednak uwzględnić niską wytrzymałość na pełzanie w najwyższych temperaturach, aby uniknąć odkształceń spowodowanych masą stali.

Ponieważ stal H25T ma bardzo duże wydłużenie przy pełzaniu, często przekraczające 100%, i małą odporność na pełzanie, konieczne jest dopuszczenie znacznej deformacji pełzania na długo przed wystąpieniem pęknięcia. W normalnych temperaturach pracy, tj. powyżej 700 °C (1290 °F), nawet ciężar własny rur może powodować naprężenia prowadzące do dużych odkształceń.

Z tego powodu należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podparcia rur. H25T, podobnie jak inne ferrytyczne stale chromowe, jest mniej wytrzymały niż austenityczne stale nierdzewne w stanie dostawy. Temperatura przejścia dla H25T wynosi około 100-150 °C (210-300°F). Po pewnym okresie eksploatacji wytrzymałość w temperaturze pokojowej może dalej spadać. Z tego powodu podczas napraw należy unikać dużych naprężeń udarowych i tym podobnych.

W normie EN, odpowiednikiem gatunku H25T (15Cr25Ti) jest stal w gatunku 1.4749, której dodatkiem stabilizującym, w miejsce tytanu jest aluminium.

 

Stal 15X25T (15Cr25Ti, H25T) bywa często stosowana jako alternatywa dla materiałów w gatunku 1.4749. Pierwiastkiem stabilizującym jest w tym przypadku Tytan, zamiast Glinu (Al).

Porównanie składu chemicznego 15X25T i 1.4749



Rekomendacje dla gat. 1.4749:

Do elementów konstrukcyjnych, które powinny być odporne na osadzanie się zgorzeliny do temperatury ok. 1100°C oraz silnie narażone na działanie gazów siarkowych. Skłonność do karbonizacji w gazach zredukowanych jest bardzo mała.